Billy is weer terug

Na 4 dagen vakantiegenot kwam de eerste noodkreet onze zonnige richting uit. Ondanks al onze voorzorgsmaatregelen had een bende van kleine, springende bloedzuigers bezit genomen van ons huis. Drastische maatregelen waren onmiddellijk nodig. In witte pakken gehulde mannen moesten ons huis ontdoen van deze kleine plaaggeesten. Ons nog eens insmerend tegen de stralende zon, maakten we ons niet echt zorgen. Het thuisfront was immers onder controle.

Echter, om het huis te ontsmetten, moesten onze harige vriendjes wel even het huis uit. Het konijn met hok en al in de schaduw op het terras en onze kleine Billy samen met haar grote kwelgeest samen in een bench. Hier ging het dus fout. De kleine krielkip verzet zich met grote overmacht en verdwijnt als een schim in de nacht. Beledigd, verontwaardigd en duidelijk op haar vrouwelijke ego getrapt. Onze vriendin in wanhoop achterlatend.

Wat zij ook heeft geprobeerd onze Billy had duidelijk besloten niet terug te keren naar het huis waar zij al 6 jaar als verwaande prinses in de rondte loopt. Onze buren moeten afgelopen dagen krankjorum zijn geworden van het geroep naar Billy. Die naam zullen ze niet snel vergeten en zal waarschijnlijk nog lang nagalmen tussen de huizen. Ook zullen ze vreemd hebben opgekeken toen zij op de fiets met een telefoon in haar hand waaruit luidkeels mijn lokkende stem naar Billy klonk, door de buurt fietste. Hare hoogheid heeft het waarschijnlijk allemaal gehoord en aangezien, maar verkoos de beledigde onschuld te blijven spelen.

Na drie dagen onzekerheid hebben we toch besloten onze vakantie voortijdig af te breken. Na wat geruzie met het reisbureau en de vliegmaatschappij twee extra tickets gekocht om de zoektocht naar Billy thuis voort te zetten. Je kunt het al raden, na nog geen twee uur op vaderlandse bodem kwam mevrouw doodgemoedereerd over de schutting aanzetten.....